|
شبهاي بي تو شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل دیوانه خویشم
|
||
|
محل درج آگهي و تبليغات نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۱۱/٤ توسط مصطفی عابدی اردکانی
سلام یک ترانه مثنوی با سبک محاوره ای تقدیم به تمام عاشقان پاک:
زندگی
زندگی سبزه اگه خواسته باشیم اگه از دردای هم کاسته باشیم
زندگی رنگ طلوع دم صبح یا قنوت و یا رکوع دم صبح
زندگی یه عادت تکراری نیست جوی عمر ما همیشه جاری نیست
زندگی سبز و قشنگ و دلپذیر چه توی شمال باشی چه تو کویر
گل مریم فرصت عاشقیه فرصت رویش هر رازقیه
دیگه وقت اونه که آشتی بدیم دلا رو با کوچه باغای قدیم
ول کنیم کلاغای خبر چینو یا همین آدمای ساده بینو
زندگی سبزه اگه خواسته باشیم اگه از دردای هم کاسته باشیم تا غروبی دیگر سلام حالا که امتحاناتم داره تموم میشه این غزل امام زمونی رو که همین تازگی ها سروده ام تقدیم تمام منتظران واقعی می کنم: چه می شود نگاهمان به سمت عشق وا شود چه می شود خبر رسد که شاهزاده می رسد چه می شود بهانه ی همیشه های بودنم چه می شود که آسمان برای گامهای او چه می شود چه می شود! هزار بار گفته ام خبر رسد که می رسد؛ صدای پای آشنا
سلام با دوبیت شعر در خدمتم:
نگاهت از زمرد، از طلای سبز، از یاقوت
تو از سنگی؛ ولی زیبایی خورشید گون تو
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۱٠/٩ توسط مصطفی عابدی اردکانی
صدای شاعرانه ات به گوش من رساندی و طنین عشق ساده ات به کوچه باغ سینه ام نشاندی و مرا پی نگاه آتشین خود کشاندی و تمام غصه های آسمان عشق را به قلب کوچک اسیر خود نشاندی و ز عاشقی به جز جدایی اش نخواندی و کبوتر دل مرا ز بام خود پراندی و
مرا شبیه شیشه ای زمین زدی شکاندی و
به پیش من نماندی و نماندی و نماندی و ...
با سلام ایام عزاداری اقا ابا عبدالله الحسین رو خدمت همه دوستان عزیزم تسلیت می گم با یک غزل عاشورایی در خدمتم:
دلم گرفت دوباره ماه بارش طنین غم از آسمان به هرکجا طنین وا مصیبتا و حسرتا دلم شبیه زائری به بیکرانه پر کشید شبیه کربلاست این شبیه نینوا ست این چرا زمین شد اینچنین، در شت خوی و نا سپاس بگو چگونه با غم توسرکنم که باز هم گریستم به حال خود که از تو دور مانده ام
التماس دعای فراوان در این روزهای غم و اندوه
سلام و این هم یک غزل تقدیم به شما خوبان:
کمی از هیمه ی غم را ز پشت خسته ام بردار مرا اینگونه در بهت سکوت جاده ها مگذار
همیشه با تو و عشق تو خواهم ماند، باورکن! اگر حتی میان ما کشند از صخره ها دیوار
حضور عشق در دل را چگونه می کنی انکار؟ دلم در زیر پاهای تو له شد گام را بردار
نمی فهمد کسی که در خودش غرق است دریا را نخواهد دید مردی را که دیشب مرد در آوار
بگو آیا اگر دست از تو و از عشق بردارم چه فرقی میکنم من با مترسکهای شالیزار؟
نه نایی مانده در جسمم نه حسی در حصار روح مرا پایین بیاور بعد مرگ از ارتفاع دار
و آخر در یکی از روزهای خسته پاییز دل سرد تو می آید دلم را می کند انکار
دلی که می تپید و می خروشید از برای تو برای فرصت رؤیایی و نا ممکن دیدار.
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۸/٢۳ توسط مصطفی عابدی اردکانی
سلام یک غزل با عنوان "مردی از کوچه رویا" تقدیم به همه دوستان خوبم
بدون طعم عشقت از همه سیرم نگاه تو اگر چه خیس و بارانی نمی میرم نمی میرم اگر چه من گمان کن مردی ام از کوچه رؤیا چه راز ی در دل طوفانیم خواندی؟ چرا اینگونه می خواهند فردایم؟ ....... ........
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۸/۱٢ توسط مصطفی عابدی اردکانی
فقط تویی که برای من شکسته می مانی فقط تویی که سزاوار هرچه عشق و ایمانی فقط تویی که در این روزهای سرد و پاییزی برای من از رد پای بهار می خوانی
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۸/٦ توسط مصطفی عابدی اردکانی
دوباره جمعه شد؛
دلم به لب رسید و تو نمی رسی... امان از این همه غم و چکامه های بی کسی...
هرکس ترا نوشت؛ سبز و رها نوشت مثل ستاره یا؛ فوّاره ها نوشت مانند آسمان، یا آب برکه ها بی رنگ و بی ریا رنگ خدا نوشت
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٧/٢۸ توسط مصطفی عابدی اردکانی
هنگامه غروب که دلتنگ می شوم مثل نگاه مات تو بیرنگ می شوم
بعد از غروب که شب از راه می رسد در زیر نور ماه تو ؛ چون سنگ می شوم نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/٧/٢٦ توسط مصطفی عابدی اردکانی
نه طرح ساده پرواز در چشمت نه راز نقطه آغاز در چشمت تو خواهی مرد بین آرزوهایت بدون جرعه ای آواز در چشمت
|
 |
|
 |
||
