تاريخ : ۱۳۸٤/٩/٢۳ | ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

سلام

حا ل من بد نيست 

و به سيبی خشنودم !

 

  واين دوبيت شعر تقديم به شما

 

 

هر شب نگاهم تا سحر بيدار مي ماند

تا با طنين گامهاي تو در اميزد

زيباي من ! دور از حضور ساده  تو  

هر بيت از شعرم برايت اشك مي ريزد

 تا غروبی ديگر و نوشتاری ديگر



تاريخ : ۱۳۸٤/٩/٧ | ۳:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

با سلام

 

دختري در آستانه بلوغ
با قامتي از نسترن و ياس
به دور ها خيره مي شود
شايد
شاهزاده اي از راه برسد
دست در دست او نهد
سوار بر زورق مهتاب
او را تا اوج ابرها ببرد
اما ...
 
غافل از اينكه در شهر عاشقان زميني
ديوها
 تن پوش شاهزاده به تن دارند !
 

 

تا غروبی ديگر و نوشتاری ديگر



تاريخ : ۱۳۸٤/٩/٧ | ٢:٥٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

با نام او

ابتدا شهادت جانسوز ششمين آفتاب تابناک آسمان امامت و امامت حضرت امام جعفر صادق (ع) را تسليت عرض می نمايم و حالا اين شما و اين يک سروده جديد

لطفا نظرتون رو در باره اين شعر بيان کنيد .

 

**************

 

تنهايي ام آخر در آغوش تو جان داد

                                          دار و ندار خود به يارمهربان داد

گفتم كه از جنس تو ام با من يكي باش

                                           تديس عشقم را بدست ناكسان داد

رفتي و قلب خسته ام بعد از وداعت

                                           در زير يلداي غمت آرام جان داد

مبناي هر عشقي تو بودي و پس از تو

                                        اين عشق را بايد بدست ديگران داد

دسته گل عشق مرا  دست زمانه

                                    بعد از تو اي زيبا به مرداب زمان داد

 

مصطفي  6/9/84

تاغروبی ديگر  نوشتاری ديگر



تاريخ : ۱۳۸٤/٩/٤ | ٥:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

به نام او

تو ای کودک! محمد جان !

 شبيه ابرهای آسمان

فارغ از هر دغدغه ، هر درد

تومانند کبوتر ها رها در آسمانها

بی خود از خويش و به فکر بازی آب و خزان برگهايی

 

 توای کوچک !

که سرگرم تاب بازی های خود هستی

نمی دانی که دنيای بزرگ اين پدر ها

پر از آوای نيرنگ است

نمی دانی که دنيای کنار ما تمامش بازی مرگ است

نمی دانی که حرف عشق کمرنگ است!

 

محمد جان !

توروز چارم آذر

به سال يکهزار وسيصد و هفتاد ونه

به صبح جمعه ای شيرين و پاک

به دنيا آمدی با خنده ه ای شيرين

وحالا پنجسال از خنده ها وگريه های تو گذشته

وتو در حال باليدن

نمو و رشد

بسان نونهال رازقی خوشبو!

 

پدر ؛ جز عشق و ايمان

سادگی ، مهر و صداقت

هديه ای ديگرندارد 

خدا پشت و پناهت کودک من

 ********************

تا نوشتاری ديگر و غروبی ديگر



  • گسیختن
  • راندن