تاريخ : ۱۳٩٢/۱٢/٢۸ | ۱:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

می رسد اینک بهار ...

 اما بهار

رنگ اندوهی هزاران ساله دارد؛ از غم جانکاه بانوی دوگیتی فاطمه

 

بوی آتش، بوی دود و بوی زخم

بوی اشک و آه می اید

 

آسمانها و زمین

هم بهار و هر چه گل، هرچه شکوفه

جامه های خویش را می درند.

 

می رسد اینک بهار

اما بهار پیش رو

بوی زهرا، بوی یاس و بوی غمهای نهفته در دل مولا علی  دارد.

 

بهارت ای مسلمان!

 غرق عطر قدسی زهرای اطهر باد



  • گسیختن
  • راندن