تاريخ : ۱۳٩٠/٧/۱۳ | ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

سلام قلب

تو این روزای پاییزی و زرد، همه تونو به یک شعر که مدتی پیش سرودم دعوت می کنم:

 

بی تو خود را مثل گل پرپر کنم

من بدون تو چگونه سرکنم!

مثل خواب تلخ باشد رفتنت

من چسان این خواب را باور کنم

حرفهای نا تمامت جاری است

چون غزل این واژه ها از بر کنم

آسمان از دوری تو گریه کرد

 گوش دنیا با فغانم کر کنم

میروی چون باد و من بارانیم

خیسم و آیینه ها را ترکنم

هر زمان از غم بگیرد سینه ام

یاد آن سیمای خوش منظر کنم

با مرور خاطراتت زنده ام

بی حضورت خاک عالم سر کنم

  تا بعد.بای بای

 



  • گسیختن
  • راندن