تاريخ : ۱۳۸٤/٥/٦ | ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

با سلام

آمدم تا بنويسم

بنويسم و بنويسم

چرا که وقتی می نويسم

احساس بودن ميکنم

**********

درخت می شوم که تو

برحريم شاخه های زرد من آشيانه ای بپا کنی

 

سکوت می شوم که تو

در ميان های های قصه ها

اين دل شکسته را صدا کنی

 

کوير می شوم که تو

قطره های خيس اشک را

به شوره زار های قلب من رها کنی

 

******

 

مصطفی منتظر است



  • گسیختن
  • راندن