تاريخ : ۱۳٩٠/۱٠/٢٧ | ٩:۱٩ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

سلامقلب

حالا که امتحاناتم داره تموم میشه این غزل امام زمونی رو که همین تازگی ها سروده ام تقدیم تمام منتظران واقعی می کنم:

 

چه می شود نگاهمان به سمت عشق وا شود
پرنده ی خیالمان درآسمان رها شود

چه می شود خبر رسد که شاهزاده می رسد
و جشن شادی زمین به ناگهان به پا شود

چه می شود بهانه ی همیشه های بودنم
بیاید و بماند و دل از غمش جدا شود

چه می شود که آسمان برای گامهای او
شبیه فرشپاره ای به پای او فدا شود

چه می شود چه می شود! هزار بار گفته ام
نمی شود دعای من ادا شود؟ ادا شود؟

خبر رسد که می رسد؛ صدای پای آشنا
و هستی من و تو در نگاه او فنا شود.

 

بای بای



  • گسیختن
  • راندن