تاريخ : ۱۳٩٠/۱٢/٢٢ | ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

سلامقلب

دیروز سالگرد پرپرشدن عشق و امیدم یعنی پدر عزیزم بود.

این بیتها بیان احساساتم بود.آخه بدجوری دلم هواشو کرده بود.

 

ساحل غم

لبخند مهربانت در باغ سینه جاری
آوای ماندگارت بهتر ز هر قناری

تا چشم دل گشودم،  دیگر ترا ندیدم
زیبا! تو رفته ای و از ما خبر نداری

بر ساحل غم تو بر ماسه ها نوشتم
بیست و دو سال طی شد بی روی ماهت! آری

بیست و دو سال مردن، در خویشتن فسردن
همپای لحظه هامان؛ اندوه و بیقراری

من ساقه ای شکسته از ضربه های طوفان
من رهسپار عشقم عشق به گل اناری

وقتی که تو نباشی دنیا به این قشنگی
نزدم ندارد ای گل؛ ارزش و اعتباری

ما را پدر پس از خود در این کویر وحشت
به دست اضطراب و تردید می سپاری

بعد از تو مهربانم، سنگ صبور مان شد
یک قاب عکس مانده از تو به یادگاری

                                                                      خدانگهداراسترس



  • گسیختن
  • راندن