تاريخ : ۱۳۸۳/۱٠/۱۳ | ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

من با شعر زندگی ميکنم
شعر می خوانم
شعر می گويم
شعر می نويسم

زندگی
يک شعر است شعر بلند يا کوتاه
شعر نو
يا موزون و آهنگين
يا مثل عمر من
تاريک و بی آهنگ


و اينک چند خط شعر :
ترا مي بينم اينگونه كه با صد ناز مي آيي
نگاهم مي كني گويي مرا هر لحظه مي پايي
تو مي آيي و با من از تب پرواز خو.اهي گفت
غزل مي خواني و مي گويي از احساس تنهايي
بيا پس زودتر اي ناجي من از قفس … يكروز
و بشكن ميله هاي اين قفس را خوب رؤيايي
شب سرد و سكوت آلود چشمايت مرا هم كشت
بيا با صد كرشمه در شبي پاك و اهورايي


غروب
منتظر نظراتتان هستم .



  • گسیختن
  • راندن