تاريخ : ۱۳٩٤/٤/٢ | ٩:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

 

روح هرجایی خود را به خداوند بده  

دل خود را به گل و آینه پیوند بده   

متلاطم تر از آنی که ترا برکه کنند

هستی ات را به خروشانی اروند بده

دل خود را به کسانی که از آیین غزل

 از می معرفت و آینه مستند بده

به عزیزی که  در این ملعبه بازار فنا

 دل خود را ز همه غیر خدا کند بده

دل خود را که تمایل به تعالی دارد

به خداوندگل و پنجره سوگند بده:

بگو ای دل! تو از آینه و  نوری، زین پس

به همه هستی خلقت گل و لبخند بده

در شب قدر که عالم همه در ذکر و ثناست

دل شب زده ات رابه خداوند بده

 

رد شو از شب زدگی،  صبح درونت جاریست

دل خود را به گل و آینه پیوند بده.

 



  • گسیختن
  • راندن