تاريخ : ۱۳۸٥/٢/٢٢ | ٥:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی


بيت ابروي تو سر بيت کدامين غزل است؟    

                                                          تو بگو کز همه کس قافيه پرداز تري...

 

سلامت ميكنم اي ماهتاب آسمانهاي مه آلود
سلامت ميكنم هرچند نجوايم شكسته است
سلامت ميكنم از امتداد زرد گندم از سكوت ساده مردم

                                مرا در خويش پيداكن سلامم را پذيرا باش ای مهربان من

واينک اخرين سروده من در ۱۳/۲/۱۳۸۵ تقديم به شما:

 

دعا كن آسمان ...


كبوتر مي شوم شايد بيايد
و آزادم كند البته شايد

غزالي مي شوم تا دشتها را
بدنبال تماشايم بپايد

شقايق ميشوم تا عاشقانه
شب تنهائيش را سر نمايد

تبسم مي شوم بر اشكهايش
كه گريه صورت او را نشايد

من و اين آسمان بي ستاره
دعا كن آسمان ماهي بزايد

شب سردي ست مي بارد سياهي
بگو خورشيد هم تا فردا بيايد

قفس؛ دلتنگي و فصل رهايي
كبوتر مي شوم شايد بيايی


تا نوشتاري ديگر و غروبي ديگر



  • گسیختن
  • راندن