تاريخ : ۱۳۸٥/۳/۱٠ | ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

 


سلام

 چند روزيه ميخوام آپديت كنم اما فرصت نمي كنم . امشب ديگه گفتم هر طور شده بايد بروز بشم.البته اين روزها مشغله ام زياد تر شده . هم فهاليتهاي شغلي و كاري . هم درگيريهاي زندگي وهم درس خوندن براي كارشناسي ارشد. ازخدا ميخوام كمك كنه تاطبق برنامه ريزي پيش برم .شايد قبول ميشم. البته پارسال هم ارشد دانشگاه آزاد رفسنجان قبول شدم اما بخاطر هزينه سرسام آورش و همچنين رفت و امدهاش نتونستم برم و انصراف دادم . امسال كارشناسي ارشد پيام نور ثبت نام كردم. رشته مديريت اجرايي . ..

خداجون چي ميشه اين دفعه ام لطفت و مثل هميشه شامل حال ماكني .

واما يه مطلب از قديم  .
دفتراي قديمي رو ورق مي زدم.به  اين متن كه در تاريخ  30/6/73  در رشت نوشته بودم رسيدم . گفتم شايد بد نباشه كه براتون بنويسم:

                                             موسيقي تنهايی


موسيقي تنهايی در گوشم طنين انداخته است و گرمي اشكها گونه هاي ساده ام را نوازش مي دهد
 آه ... از اين عمرهاي كوته بي اعتبار.
واي براين لحظه هاكه ساكت و آرام از كنارمان مي گذرند و وداعشان را به ما خبر نمي دهند
 نه سلام مي كنند نه وداع.
مي آيند و مي روند
و ما را انديشه اي براين رفت و آمدهاي مكررنيست.
 چكنم ازدست زمانه غارتگر و نامرد كه ما را ميفريبد و سينه هامان را دستخوش بازيهاي تلخش ميكند .
 ما اسير ظاهر شده ايم

از باطن ؛ از حقيقت بيخبريم
ماراهيان كوير هستيم

                       اگرچه به دستهاي كريمانه صاحب باغ

                                                                   چشم دوخته ايم.


                                                 تا نوشتاري ديگر و غروبي ديگر ...

 



  • گسیختن
  • راندن