تاريخ : ۱۳۸٥/۱٠/٢٢ | ۳:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

                                      سلام
غم "او" كه نيست
              يكدم از من جدا نيست
واين شعر ها
همه مال او كه نمي دانمش كيست!


                            انتقام

چنديست از نگاهم افتاده اي پريرو
شايد كلاغ بودي در هيبت پرستو!

آئينه دلم را در دست تو سپردم
آن را زدي شكستي هر تكه اش به يكسو

تو دفتر اميدم را پاره پاره كردي
آن پاره هاش را هم انداختي به هرسو

با نام عشق بردي دل را به كوي تهمت
ديگر اثر ندارد اين واژه هاي جادو


حالاست رنگ عشقم همرنگ نفرتي كور
حالا شبيه گرگم او نيز بچه آهو

من انتقام خود را خواهم گرفت ... آري
در يك شب شكسته آن هم چه پر هياهو

 ديگر كسي پس از من بازيچه اش نگردد
من اخرين هوس از عشق مجازي او
                                 21/2/83  جاده یزد - مشهد
                                                                 تا غروب جمعه اي ديگر



  • گسیختن
  • راندن