تاريخ : ۱۳۸٦/٤/۱٤ | ۳:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی


سلام
پست قبلي مربوط به شهادت مادر ما شيعيان  حضرت فاطمه زهرا (س) بود و اين پست هم مربوط به تولد اون بانوي مهربان و بزرگوار.
امروز مي خوام  خوشحال باشم و رنگ شادي رو به وبلاگم - به اين دفتر شعرم - بزنم .  واسه همين ميخوام از مادر  بنويسم از اين موجو د آسماني اين فرشته مهرباني .

مادر عزيز روزت مبارك


مادر يعني طراوت يعني پاكي يعني زلاليت  يعني صداقت
مادر يعني آب يعني باران يعني لهجه سبز بهار در زير پاي بنفشه هاي عاشق
مادر يعني دريا . دريايي كه هرگز آرام نمي گيرد دريايي كه موجهايش ابيات شعر بلند فداكاري و ايثار است
و حالا من ميخواهم از دريا ي محبت و ايثار  بسرايم :

مادر ؛بانویی از نسل غزل 

تا دو ركعت عاشقي نزد تو جا مي آورم
مهلتي ! تا كه بخوانم بيتهاي آخرم
بيتهاي سربزير و خسته ام را نزدتان
جا گذارم گاهگاه و گاه با خود مي برم
حس موعود نوشتن از يكي از جنس ياس
آفتابي مي شود در آسمان باورم
نا زنيني مه جبيني پاك و از نسل غزل
مي نشيند در ميان سطرهاي دفترم
سبز سبزم تا تو در احساس من سر زنده اي
نو بهارم نوبهارم   تا تو هستي در برم
تو خداي دوم من مي پرستم دستهايت
گر چه مي دانم كه مي گويند من هم كافرم
اين من و اين عقده جا مانده از سي سال درد
اين من و اين جمله نا گفته ام به مادرم
"دوستت دارم" و مي خواهم من از معبود خويش
تا هميشه سايه سبزت بماند بر سرم

سروده شده بتاريخ 13/4/86   شب ميلاد حضرت فاطمه زهرا (س)



  • گسیختن
  • راندن