تاريخ : ۱۳۸٦/٧/٢٠ | ٤:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : مصطفی عابدی اردکانی

و رمضان؛

 ماه صيام، ماه تقدير و سرنوشت، ماه بزرگ خداهم به پايان مي رسد؛

باشد كه شستوي خويش را در چشمه زلال عشق خداوندي

 و زدودن غبار گناهان از روح خويش را

                             در آستانه عيد فطر به جشن بنشينيم

                                                   و       

                                                           اينگونه عيد فطر را مبارك بداريم.

 و اين چند بيت هم به مناسبت وداع با ماه مبارك رمضان:

 

تو شفاف و از آينه، سينه ما كبود

خداحافظي ميكني! مي روي زود زود

تو ماه خداوند و ماميهمان هاي تو

چه زيبا، دل از ميهمان هاي خود مي ربود

و سي روز شيطان اسير نگاه خدا

و سي شب در آسمان دعا باز بود

چه دلها كه در اين مه آسماني و پاك

معطر نمودند خود را به عطر سجود

دل ساده مردمان حقيقت نگر را ببين

كه يك قطره بودند و گشتند مانند رود

در اين روزهاي پر از مهرباني و عشق

خداوند دروازه عاشقي مي گشود

تنفس در اين نوبهار دعا و قنوت

نگارا! بدان قسمت هر كسي هم نبود

اگر عاشقي؛ جرعه اي از مي اش  نوش كن

بزن جام خالي خود را به درياي جود

نه من مي نويسم نه اين دستهاي كبود

كه عشق خدا بي گمان اين غزل را سرود

خداحافظي مي كند مي رود زود زود

پريد آن كبوتر؛ دگر آه و حسرت چه سود؟

                                   سي ام ماه مبارك رمضان 1428 ه.ق

                                        دوستان عيدتان مبارك



  • گسیختن
  • راندن